Behind Blue Eyes

posted on 10 Nov 2009 09:51 by skinhead

เซนต์วาเลนไทน์แขวนดวงจันทร์เอาไว้ ณ ปลายฟ้า
แสงอ่อนละมุนของจันทราปรารถนาปลอบประโลมสรรพสิ่ง
ลำคลองลัดเลาะไหลผ่านกับความงดงามบนเรียวคลื่น
เรือแจวจอดเดียวดายแน่นิ่ง
ความเงียบสงัดกำลังกัดกิน
ตึกเก่าแก่สองฝั่งหลับใหล
ละอองหิมะขาวโปรย
บนระเบียงที่ยื่นออกไปในเมืองเวนิส
โต๊ะกลมเปียกชื้นกับบทกวีพร่ำพรรณนา
และหยดน้ำตา...
กลิ่นน้ำหอมของเธอยังคงอบอวล
ฉันเมียงมองออกไปอย่างไร้ทิศทาง
เพื่อค้นหาหญิงสาวนัยน์ตาฟ้าโศก
กับถ้อยคำสัญญาที่เธอวาดฝากเอาไว้ในสายลม...

สกินเฮด
26/10/52

Comment

Comment:

Tweet

บทนี้ เหงานะคะ แต่ดีที่ยังมีสิ่งรอบๆกายยังอยู่เป็นเพื่อน แม้สิ่งรอบกายนั้นไร้ซึ่งชีวิต และความรู้สึก

"นิ่ง"
big smile big smile big smile

#5 By freeda on 2009-11-10 12:33

เธอมาแล้วหล่ะคะ

#4 By NPforever on 2009-11-10 10:09

วันนี้ เป็นบทกวีที่อ่อนโยน อบอุ่น เชียวค่ะ

ขอให้ได้พบหญิงสาวในตาฟ้าโศกนะ

อ่านแล้วอมยิ้ม..big smile big smile

(ค่อยหายน่ากลัวหน่อย)

#3 By on 2009-11-10 09:56

งานชิ้นนี้เขียนให้เพื่อนท่านหนึ่งครับ

#2 By สกินเฮด on 2009-11-10 09:54